CivStory

امپراتوری بیزانس: تاریخ، گاه‌شمار و نقشه (۳۳۰ تا ۱۴۵۳)

امپراتوری بیزانس از بنیاد قسطنطنیه در ۳۳۰ تا سقوط آن در ۱۴۵۳: ژوستینیان، ایاصوفیه، ایران و اسلام، شمایل‌ها، صلیبیان و عثمانیان.

باز کردن نقشه تعاملی

امپراتوری روم در شرق

«امپراتوری بیزانس» نامی است که دانشوران غربی از قرن شانزدهم به کار بردند. مردم این سرزمین خود را «رومی» (رومایوی) و دولتشان را امپراتوری روم می‌خواندند که از قسطنطنیه اداره می‌شد؛ شهری که کنستانتین در ۳۳۰ بر جای کوچ‌نشین یونانی بیزانتیون وقف کرد. این امپراتوری یونانی‌زبان و مسیحی ارتدکس بود و در قانون و نهادها دنبالهٔ روم به شمار می‌رفت. مورخان آغاز تاریخ جداگانهٔ بیزانس را معمولاً جایی میان ۳۳۰ و قرن هفتم می‌گذارند؛ این انتخاب یک قرارداد است، نه یک رویداد.

ژوستینیان یکم (۵۲۷ تا ۵۶۵) قانون روم را گردآوری کرد، با یاری ملکه تئودورا از شورش نیکا در ۵۳۲ جان به در برد، ایاصوفیه را ساخت (تکمیل در ۵۳۷) و شمال آفریقا و ایتالیا را پس گرفت؛ اما طاعون از ۵۴۱ و جنگ‌های طولانی دولت را فرسود. جنگ ۶۰۲ تا ۶۲۸ با ایران ساسانی با پیروزی هراکلیوس پایان یافت، ولی کمتر از یک دهه بعد فتوحات عرب‌ها سوریه، فلسطین و مصر را از امپراتوری جدا کرد.

شمایل‌ها، روس، صلیبیان و سقوط قسطنطنیه

امپراتوری که به آناتولی، بالکان و بخش‌هایی از ایتالیا محدود شده بود، قسطنطنیه را در برابر محاصره‌های عرب‌ها نگاه داشت، از جمله با «آتش یونانی»، و در کشمکش شمایل‌شکنی (حدود ۷۳۰ تا ۷۸۷ و ۸۱۵ تا ۸۴۳) بر سر تصویرهای دینی سخت درگیر شد. مبلغان و فرستادگانش مسیحیت ارتدکس را به اسلاوها رساندند: سیریل و متودی در ۸۶۳، و غسل تعمید روس کی‌یف در حدود ۹۸۸. در روزگار باسیل دوم (۹۷۶ تا ۱۰۲۵) بیزانس بار دیگر از قدرت‌های برتر شرق مدیترانه بود.

تکفیرهای دوسویهٔ ۱۰۵۴ نشانهٔ شکافی رو به گسترش با کلیسای لاتین بود، و پیروزی سلجوقیان در ملازگرد در ۱۰۷۱ راه آناتولی را بر کوچ ترکان گشود. جنگ صلیبی چهارم در ۱۲۰۴ قسطنطنیه را غارت کرد؛ بیزانسی‌ها در ۱۲۶۱ شهر را پس گرفتند، اما دولت بازسازی‌شده کوچک بود. سلطان محمد دوم عثمانی در ۱۴۵۳ شهر را گشود. قانون بیزانسی، مسیحیت ارتدکس و دست‌نوشته‌های یونانی که دانشورانش نگاه داشتند بر روسیه، بالکان، جهان اسلام و ایتالیای رنسانس اثر گذاشت.

گاه‌شمار رویدادها

پرسش‌های رایج

آیا بیزانسی‌ها خود را بیزانسی می‌نامیدند؟

نه. آنان خود را رومی و دولتشان را امپراتوری روم می‌خواندند. نام «بیزانسی»، برگرفته از بیزانتیون، نام کهن یونانی قسطنطنیه، از قرن شانزدهم به بعد میان دانشوران غربی رایج شد. همسایگانشان، از جمله ایرانیان، عرب‌ها و ترکان، نیز آنان را «روم» می‌نامیدند.

چرا قسطنطنیه در ۱۴۵۳ سقوط کرد؟

تا ۱۴۵۳ از امپراتوری چیزی جز خود شهر و بخش‌هایی از پلوپونز نمانده بود و غارت ۱۲۰۴، جنگ‌های داخلی و گسترش عثمانیان در بالکان و آناتولی ناتوانش کرده بود. محمد دوم با سپاهی بسیار بزرگ‌تر و توپ‌های سنگین شهر را محاصره کرد و یاری اروپای لاتین اندک بود.

رویدادهای کلیدی روی نقشه

روایت‌های راهنما

منابع: